Լուսինը հայր է

Վրաստան, 1991 թվականի աշուն: Տասներկուամյա քաղաքաբնակ Թոման ապրում է Թբիլիսիում տատիկի հետ և անընդհատ խնդիրների մեջ է ընկնում դպրոցում: Նրանց է այցելում Նեմոն՝ Թոմայի հայրը, ով նոր է ազատվել բանտից և պատրաստվում է որդուն տանել լեռներ՝ իր նախնիների գյուղը: Որսորդական ուղևորության ժամանակ Նեմոն փորձում է որդուն սովորեցնել կյանքի ամենակարևոր դասը՝ ինչպես լինել անկախ: Սակայն դժբախտ պատահարը լեռներում Թոմային կանգնեցնում է ծայրահեղ փորձության առաջ. նա պետք է միայնակ գոյատևի ձնաբքի ու գայլերի դեմ պայքարում և հոր մարմինը հասցնի քաղաքակրթությանը: Ցուցադրությունը կայանում է «Ոսկե ծիրան» (GAIFF) կինոփառատոնի շրջանակում: