Վլադիմիր Իլիչը, մի օր հարություն առնելով, որոշեց կարդալ նորությունները, մի փոքր ցնդեց ու տեղափոխվեց Երևան, որտեղ սկսեց հուժկու խմել ու մի առավոտ, պախմելից մի կերպ արթնանալով, պարզեց, որ ճակատագրի հեգնանքով փոխակերպվել է չորս հայի ու նվագում է ռուսական ռոքի դասական դարձած երգերը (ու ոչ միայն)։ Իսկ ի՞նչ են սովորաբար անում այսպիսի անելանելի իրավիճակներում։ Ленин на Броневике կոլեկտիվը, վերամիավորվելով երկար դադարից հետո, բոլորին հրավիրում է համերգի՝ նոստալգիկ արցունքով լցվելու ու իհարկե պարելու՝ պատերազմի և ճնշող համակարգի դեմ գրված լավագույն երգերի տակ։