Տասը մեխանիկական մետրոնոմներ, որոնցից յուրաքանչյուրը գործում է տարբեր տեմպով, ստեղծում են անընդհատ փոփոխվող ռիթմիկ միջավայր։ Զսպանակների աստիճանական թուլացման հետ ռիթմերը շեղվում են, փոխազդում և ի վերջո մարում։ Ուղղորդված խոսափողի միջոցով կատարողը իրական ժամանակում ընտրում է հնչյունները, իսկ կոմպոզիտորը դրանց արձագանքում է էլեկտրոնային ձայնային շերտով։ Ստեղծագործությունն ավարտվում է այն պահին, երբ մեխանիզմները կանգ են առնում։