Հունգարիայի Թոթ Յոժեֆ թատրոնի ներկայացումը՝ ըստ Անտոն Չեխովի պիեսի։ Պատմություն միայնակ մարդկանց մասին, որոնք չեն կարողանում ազատվել կյանքի անվերջանալի շրջապտույտից։ Գեղարվեստական լուծումներում գերակշռում է մինիմալիզմը՝ գույների խիստ սահմանափակ կիրառմամբ։ Ռեժիսորի պատկերացմամբ՝ Չեխովը պետք է լինի մինիմալիստական և հնչի երաժշտական աղոթքի պես՝ գրեթե դատարկ տարածքում ավելի հստակ բացահայտելով կերպարների մենությունն ու ներաշխարհը։ Ներկայացումը հունգարերեն է՝ ռուսերեն տիտրերով։